maandag, november 14, 2005

Explosions in the Sky @ Botanique

Muziek is de laatste jaren een belangrijk exportproduct geworden voor IJsland. Tussen de vele groepen die uitzwermden, zat heel wat moois, zozeer zelfs dat de naam van het eiland bijna gebruikt werd als kwaliteitslabel. Bij Steintryggur hadden we echter de indruk dat het goedkeuringscomitƩ een oogje dicht heeft geknepen, misschien omdat Sigtryggur Baldursson destijds mee aan de wieg stond van de Sugarcubes of, minstens even plausibel, omdat ze even waren ingedommeld. De mannen van Steintryggur koppelen hun percussie (drums en tabla's) namelijk aan samples van wereldmuziek en andere audiofragmenten. Wat initieel een leuke en relaxe combinatie lijkt, mondt na een tijd echter uit in een eentonige formule, die niettegenstaande alle grapjes tussendoor, niet blijft boeien.

In het dagelijkse leven heet hij Trevor Montgomery, op het podium noemt hij zichzelf Lazarus. Net als de bijbelse figuur lijkt het alsof Montgomery de dood heeft weten te ontvluchten. We zien een lange man zich verschansen achter zijn gitaar, zijn hoofd wild schuddend in de hoop alle demonen uit het verleden weg te jagen. Toegegeven, we zijn al een tijdje uit onze spirituele geloofsfase, en bijgevolg doen zijn persoonlijke geloofsbelijdenissen ons bij momenten weinig. Maar daar waar zijn songs universeler snaren raken, weet hij de fataliteit van Elliot Smith perfect te combineren met de vocale expressie en breekbaarheid van een Conor Oberst. Hopelijk houdt ie het nog iets langer vol op deze aardbol dan eerstgenoemde.

Tot slot mocht headliner Explosions in the Sky een goed jaar na hun magistrale doortocht in diezelfde Orangerie de avond afsluiten. De groep heeft de voorbije twee jaar ons land meermaals aangedaan en zich terecht een live-reputatie weten aan te meten. Het publiek wist dan ook maar al te goed aan wat men zich kon verwachten, vooral gezien de melding dat er geen nieuwe songs zouden gespeeld worden. Stil opbouwend naar adrenalinepompende explosies, het blijft een enorme doeltreffendheid bezitten.

We zagen een goed concert van de Texanen, al dienen we wel toe te geven dat de prestatie van vorig jaar niet geƫvenaard werd. In sommige songs werd al heel snel gas teruggenomen, en ook de opeenvolging van de songs zat onze optimale tevredenheid in de weg. De apocalyps was deze keer net iets te ver af.

Labels: ,